بعده لمهذب صراحت در امامت دارد ، زيرا آنچه پس از پيغمبر به على واگذار شده است ، امامت است كه محبت و نفرت در حال حاصل بوده و اختصاص به پس از وفات ندارد . حافظ نسّابه « اشرف بن اعزّ » كه معروف به « تاج العلى الحسينى » و در گذشته به سال 610 است ، نيز اين قصيده را شرح كرده است . « غديريهء » 3 اى محمّد ( 1 ) از خدائى كه شكافنده عمود صبح است ، بترس ! و تباهى دينت را با سامان بخشيدن به آن ، از بين ببر آيا ، برادر و جانشين محمّد ( ص ) را لعن مىكنى ؟ و با اين كار رسيدن به رستگارى را اميد مىدارى ؟ هيهات ! مرگ بر تو . و عذاب و عزرائيل به تو نزديك باد . پيغمبر به بهترين وصيتها و آشكارترين بيانها ، در روز غدير خم دربارهء على سفارش فرمود و با سخنى منتشر شده و آشكار فرمود : « هر كس من مولاى اويم ، بدانيد كه اين على مولاى او است او پرداخت كنندهء وامها ، و راهنماى شما است همانطور كه خود من شما را به هدايت و رستگارى رهبرى كردم . » ( اى پدر ! ) تو مادر مرا نيز كه زنى سخت ناتوان بود ، از راه به در بردى ، و او با لعن بر امام بنامى كه ميراث پيغمبر با اصرار هر چه بيشتر به وى تعلَّق يافته بود ، راهى بيابان گمراهى شد . به راستى كه من از خشم خداوندى كه كوههاى گران را در سرزمينهاى باز و تهى برافراشته است ، بر شما بيمناكم . اى پدر و مادر من ! از خدا بترسيد و به حق اعتراف كنيد ( 2 ) « مرزبانى » اين ابيات را كه سيد براى پدر و مادر اباضى مذهب خود نوشته ،

--> ( 1 ) - خطاب سيد به پدر اباضى مذهب خويش است كه نامش محمد بوده است . ( مترجم ) ( 2 ) - دنبالهء اين بيت ، را در نسخهء اصلى همچنان سفيد يافتيم . ( مؤلف )